Over het algemeen is de Hortensia niet erg gevoelig voor aantasting van plagen en ziektes. Zolang je de plant voldoende voeding, compost en water geeft is het onwaarschijnlijk dat hij ziek wordt. Geef je echter teveel voeding dan groeit te plant te hard, waardoor de stelen te slap worden en er wel meer kans ontstaat op aantasting.

Zieke Hortensia

Een aantal bekende, voorkomende ziektes en plagen van de Hortensia zijn:

  • Woldopluis of wollige dopluis of wolluis
  • Bladluis
  • Spint
  • Trips
  • Slakken
  • Lapsnuitkever of taxuskever
  • Verbranding
  • gebreksverschijnselen

Wolluis Hortensia

De Wolluis staat ook bekend onder de naam woldopluis of wollige dopluis. De luis is te herkennen aan het wollige spinsel dat in mei en juni zichtbaar is aan de onderzijde van het blad of de stengel. De volwassen luis zet de eitjes af in dit wollige spinsel, dit kunnen er tot wel duizend zijn.  Wanneer de eitjes uitkomen zijn de wolluizen lichtbruin van kleur en vallen op de takken niet op. De jonge luizen tasten de plant aan door het plantsap uit de plant te trekken. Dit vocht wat de plant zo hard nodig heeft, wordt dan afgenomen. De bladeren en stengels gaan slap hangen en de bloemen zullen niet of nauwelijks nog uitkomen.

Woldopluis hortensia behandelen 

Er is een chemisch middel in de handel waar je de luizen mee kunt bespuiten. Dit is echter een duur en arbeidsintensief werk, aangezien je elk blad aan de onderzijde moet gaan bespuiten. Een meer ecologische manier van bestrijden is het goed in de gaten houden van je plant in de maanden mei en juni. Kijk goed op de takken en het blad of je het wollige nest ziet. Wanneer je dit nest tijdig verwijderd, door de tak of het blad te snoeien, kunnen de luizen niet uitkomen. Het belangrijkste is dat je er snel bij bent, om zoveel mogelijk schade te voorkomen.

Bladluis

Bladluis

Een bladluis is een insect. Ze verstoren de groei en daarmee de vorming van de bloem en het blad. Bladluis zuigt het sap uit de jonge bladeren van de hortensia. Niet alleen de hortensia, ook alle andere soorten vaste planten zijn gevoelig voor bladluis. Bladluizen verschijnen als soort van stippen op je blad in de kleuren wit, geel, oranje, groen, bruin en zwart. Omdat de bladluizen meer voedingsstoffen opnemen dan ze gebruiken, scheiden ze dit af als honingdauw. Dit is een voedingsbodem voor een andere soort bladluis. Bladluizen hebben een levenscyclus van ongeveer 2 weken. Ze planten zich dus erg snel weer voort.

Behandeling Bladluis

De meest ecologische manier om bladluis te weren is het uitzetten van lieveheersbeestjes. Het lieveheersbeestje is een natuurlijke vijand van de bladluis. Een lieveheersbeestje kan per dag tot wel 100 bladluizen opeten. Je kunt ook de bladluizen te lijf gaan met een forse waterstraal, wanneer de aantasting nog niet te groot is. Het bespuiten van de plant met een aftreksel van brandnetels, knoflook of vlierblad is een optie of een oplossing van groene zeep. Daarnaast zijn er chemische bestrijdingsmiddelen verkrijgbaar in je tuincentrum. Met deze fles met spuitdop, kun je de plant bespuiten, totdat de luis verdwenen is.

Spint

Kleine lichtgroene of gelige puntjes en een fijn spinrag op het blad is een teken van de aanwezigheid van spintmijten. Spint is ook bekend onder de naam kasspintmijt.

Behandeling Spint

Ecologisch zijn er 2 manieren om de spint te bestrijden. Het inzetten van de roofmijt, deze werkt hetzelfde als het lieveheersbeestje bij bladluis. Roofmijt is de natuurlijke vijand van spint en kan per dag tot 5 tot 10 spintmijten nuttigen of 20 eitjes van de spintmijt. De tweede manier is het toepassen van een oplossing van zeep of insecticidezeep, waarmee je onderzijde van het blad inspuit waar de spint zich bevindt. Naast de ecologische oplossing is er ook voor de Spint een middel verkrijgbaar in het tuincentrum, waarmee je de beestjes uit je plant krijgt.

Trips

Deze naam was mij niet bekend, ze staan beter bekend onder de naam onweers- of donderbeestjes. Ze voeden zich door gaatjes te prikken in de cellen van het blad en de inhoud op te zuigen. Dit veroorzaakt zilvergrijze vlekken op het blad. Het meest komt deze aantasting voor bij Hortensia’s in huis of in de kas.

Behandeling Trips

De behandeling van Trips is dezelfde als de behandeling van Spint. De ecologische bestrijding doe je door middel van het inzetten van zijn natuurlijke vijand, de roofmijt. Of je sprayt een mengsel van zeep  of insecticidezeep op het blad van de plant. Voor een kunstmatige bestrijding zijn bestrijdingsmiddelen te verkrijgen in het tuincentrum.

Slakken

Slakken houden van jong blad en jonge bloemen. Wanneer je ze niet ziet, kun je ze toch herkennen aan het slijmspoor wat ze achterlaten. Er is onderscheid in 2 soorten slakken, naaktslakken en slakken met een huisje. Slakken zijn tweeslachtig, zodat parende slakken elkaar kunnen bevruchten. Ze zijn vooral ‘s nachts actief, omdat ze in de zon uitdrogen. Met hun radula, een soort van rasptong, schrapen ze plantdeeltjes van het blad als hun voeding.

Bestrijding van slakken

Bestrijding van slakken

De meest ecologische manier is het aanpakken van de slak, zodra je de eerste ziet. Je kunt het beste op zoek gaan naar de slakken na zonsondergang. Vindt je de slakken toch wel leuk in je tuin, dan kun je om je planten heen een barrière maken. Ze kunnen namelijk alleen op plaatsen komen, waar ze heen kunnen glijden, dit lukt niet met een losse en grove ondergrond. De natuurlijke vijanden van de slak zijn kevers, spitsmuizen, egels en vogels. Op een chemische manier de slakken uit je tuin verwijderen kun je doen door het strooien van slakkenkorrels.

Lapsnuitkever of Taxuskever

De zwarte kever kan veel schade aan je plant aanbrengen. De kever wordt ongeveer een centimeter groot en worden pas ‘savonds laat actief. Niet alleen door de happen die ze nemen uit het blad. De vrouwtjes leggen hun eieren in de grond. Wanneer de eitjes  uitkomen, gaan de larven zich tegoed doen aan de wortels van de plant.

Bestrijding Lapsnuitkever of Taxuskever

De kever bestrijd je van mei tot juli. De larve bestrijd je vanaf begin juli. Ecologische bestrijding kan door de natuurlijke vijanden zijn werk te laten doen, vogels, mollen, kippen, loopkevers, egels en spitsmuizen. Tegen de larven kun je aaltjes inzetten.

Chemische bestrijding van de kever, gebeurd door het bespuiten van de plant en voor de larven door het toevoegen van bestrijdingsmiddelen aan de bodem waar de larven zich bevinden.

Hortensia verbrand

Hortensia verbrand

Tijdens zonnige en hele hete dagen kan het blad van de Hortensia’s die op het heetst van de dag in de felle zon staan verbranden. Dit zal voornamelijk aan de randen van het blad te zien zijn aan een bruine rand. Dit is pas enkele dagen na de verbranding te zien. Je kunt verbrandingsverschijnselen voorkomen door op het zonnigste en heetste moment van de dagje hortensia te beschermen tegen de zon, door bijvoorbeeld een parasol te plaatsen. De meest effectieve manier is het planten van de hortensia op de juiste plek. Waarbij deze op het heetst en zonnigst van de dag in de schaduw staat.

hortensia bladziekten

Gebrek verschijnselen kunnen ontstaan door ijzer gebrek of magnesiumgebrek.

ijzergebrek

ijzergebrek kun je herkennen aan het blad wat geel wordt tussen de nerven in. In het ergste geval worden de bladeren zelfs bijna wit. Door gebrek aan bladgroen stagneert de fotosynthese, waardoor de groei van de plant wordt geremd. Mogelijk is er wel ijzer in de bodem aanwezig, maar kan het niet door de plant opgenomen worden. De bodem is dan niet zuur genoeg. Het beste kun je de PH waarde van de bodem verlagen/ verzuren door zuur organisch materiaal als dennenschors toe te voegen aan de bodem rondom de hortensia. Een andere mogelijkheid is het besproeien van de planten met ijzerchelaat. Dit laatste is een korte termijn oplossing.

Magnesiumgebrek

Dit geeft dezelfde symptomen als bij ijzergebrek. De bladeren worden tussen de nerven en aan de randen geel. Dit treedt vooral op bij vochtig weer. Je zult de bodem moeten meten, om te weten of sprake is van ijzer of magnesiumgebrek, wil je de goede oplossing kunnen toepassen. Magnesiumgebrek wordt veroorzaakt door een te lage PH waarde. Je kunt dit oplossen door dolomietkalk te strooien of op een chemische manier door het toedienen van een oplossing van epsomzout.